KADİM ABİLER

​Müftü Ahmet Hulusi Efendi (1877–1961)*
Denizli’nin manevî hafızasında silinmez izler bırakan Müftü Ahmet Hulusi Efendi, 1877 yılında doğdu. Genç yaşta ilim yoluna girerek Arapça ve dinî ilimlerde derinleşti. Denizli Müftülüğü vazifesini uzun yıllar büyük bir vakar ve liyakatle yürüttü.

Kurtuluş Savaşı yıllarında milletin ruhunu diri tutmak adına "Cihad-ı Mukaddes" fetvasını yayımlayarak halkı iman ve vatan müdafaasına teşvik etti. Hem kalemiyle hem kürsüden irşadıyla, hem de yaşantısıyla gerçek bir manevî önder oldu.

Ömrünü Kur’an ve sünnet hizmetine vakfeden Ahmet Hulusi Efendi, ilimle takvâyı birleştiren bir şahsiyet olarak Denizli halkının gönlünde müstesna bir yer edindi. 1961 yılında Hakk’a yürüyen bu aziz insan, ardında ilim ve hizmetle yoğrulmuş bir ömür bıraktı.

*Hasan Feyzi Yüreğil (1899–1949)*
Risale-i Nur hizmetinin sessiz kahramanlarından biri olan Hasan Feyzi Yüreğil, 1899 yılında Denizli’de dünyaya geldi. Fıtraten rikkatli, manen rikkatliydi; ince bir ruhun, yüksek bir şuurun sahibiydi. Genç yaşlarında başladığı ilim yolculuğu onu zamanla şiir ve tefekkürün derinliklerine sürükledi. Ancak asıl kaderini, Bediüzzaman Said Nursî Hazretleri ile tanışınca buldu.

O, yalnızca bir talebe değil; bir “manevî evlat”, bir “ikinci ruh” olmuştu. Üstadı, onu “ikinci bir ruhum hükmünde olan Hasan Feyzi” diyerek tarif etti. Ve ardından şu sarsıcı cümleyle ona olan derin hissiyatını dile getirdi:

> “Benim bedelime ölmüş ve ölüyor. Hattâ onun vefat mektubu, bütün bütün âdetime muhalif bir buçuk saat elimde iken açamıyordum.”

Hasan Feyzi, Risale-i Nur davası uğruna her türlü meşakkati göze almış, Üstadı ile birlikte Denizli Mahkemesi’nde yargılanmış, bu kutlu hizmetin mihnetini, kemâliyle omuzlamıştır. Hizmetteki vefası, sadakati ve edebi, Bediüzzaman’ı şu ifadeleri sarf etmeye sevk etmişti:

> “Kanaat-i katiyem geldi ki, Hasan Feyzi, aynen şehid Hafız Ali gibi, benim musibetimin kısm‑ı azamını kendine alıp manevî bir fedakârlık eylemiş.”

O yalnızca kalemiyle değil, kalbiyle de konuşurdu. Üstadına olan sevgisini ve teslimiyetini bazen sessizce yaşar, bazen de mısralara dökerdi. Denizli’den ayrılırken yazdığı şu manzume, iç dünyasının ne denli hassas olduğunu gösterir:

> “Çekilip nur-u hidayet yine zindan olacak…
> Yine firkat, yine hasret, yine hüsran olacak…
> Bab‑ı feyzinden ırak olmayı asla çekemem,
> Dahi nezrim bu ki canım sana kurban olacak.”

Hasan Feyzi Ağabey, Üstadı tarafından “Hafız Ali’nin makamına geçmiş” bir varis ve halef olarak kabul edildi. Kısa ömrünü, nurlu bir hizmete vakfetti. 1949 yılında, daha kırk dokuz yaşındayken Hakk’a yürüdü. Fakat arkasında, sarsılmaz bir sadakatin, suskun fakat etkili bir hizmetin, gözyaşıyla yazılmış mısraların hatırasını bıraktı.

Bugün onun ismi, sadece tarihe değil; sadakatin, tevazuun ve fedakârlığın kalbimize işlenmiş bir nişanesi olarak yaşıyor.

*Hafız Ali Ergün – Nur’un Kahraman Kalemi*

1898 yılında Isparta’nın İslamköy beldesinde dünyaya gelen Hafız Ali Ergün, genç yaşta hafızlığını tamamlayarak ilim yolculuğuna adım attı. Maddî ve manevî tahsilini sürdürürken, Bediüzzaman Said Nursî Hazretleri ile tanışması, hayatının istikametini büsbütün değiştirdi. O artık yalnız bir hafız değil, Kur’ân’ın nurani tefsiri Risale-i Nur’un sadık bir talebesiydi.

Hafız Ali, sadece yazıyla değil, kalbiyle de Risale-i Nur’a hizmet etti. Osmanlıca el yazısıyla binlerce sayfa Risale yazarak hem eserlerin neşrine vesile oldu, hem de birçok talebe yetiştirdi. İslamköy, onun gayretiyle bir ilim ve nur ocağına dönüştü. Yazdığı her harf, imanların kurtuluşuna vesile olan bir nur damlasıydı.

En çetin dönemlerde dahi kalemini elinden bırakmayan Hafız Ali, Eskişehir ve Denizli mahkemelerinde Üstadıyla beraber hapis yattı. Zorluklar onu yıldıramadı, bilakis hizmetini daha da perçinledi. 1944 yılında, iman hizmetinin tam ortasında, mahkemeye giderken kalp krizi geçirerek vefat etti.

Bediüzzaman Hazretleri, onun ardından “Hafız Ali, hayatını hakiki bir tarzda Risale-i Nur’a vakfetti” demiş ve onu "bir kahraman-ı sadâkat" olarak yad etmiştir.

Bugün hâlâ ismi, Nur hizmetinin sadakat timsali olarak hafızalarda yaşamakta

*Hasne Şener: Denizli’nin Adalet ve Cesaret Kahramanı*

Hasne Şener, 1903 yılında Isparta’nın Senirkent ilçesinde doğdu. Zorluklarla dolu bir dönemde kadınların hukuk alanında öncü isimlerinden biri olarak tarihe geçti. Hukuk eğitimini başarıyla tamamladıktan sonra, 1942 yılında Denizli’ye hâkim olarak atanmasıyla, hem memleketinin hem de bölgesinin ilk kadın hukukçusu ve hâkimi oldu.

Görev süresi boyunca adaletin yılmaz savunucusu olan Hasne Hanım, vicdanından ve hukukun üstünlüğünden asla ödün vermedi. Dönemin sert siyasi ve sosyal koşullarına rağmen, cesaretle kararlar aldı, haksızlığa karşı durdu. Özellikle 1944 yılında, Bediüzzaman Said Nursi’nin Risale-i Nur eserlerinin beraat kararına imza atarak, manevi ve hukuki bir duruş sergilemesi, onun ne denli adil ve cesur bir şahsiyet olduğunu gösterdi.

1975 yılında Denizli’de vefat eden Hasne Şener, arkasında adalet, cesaret ve vicdanın sarsılmaz önemini vurgulayan bir miras bıraktı. Bugün Denizli’nin kahramanlarından biri olarak anılmakta ve onun yaşamı, hukukun ve insan haklarının önemini hatırlatan bir meşale olarak yolumuzu aydınlatmaya devam etmektedir

Yakup Cemal Abi: Denizli’nin Işığı, Risale-i Nur’un Sadık Hizmetkârı*

Bediüzzaman Said Nursi hazretlerinin Denizli topraklarında yetiştirdiği seçkin talebelerden biri olan Yakup Cemal Abi, iman hizmetinde yılmaz bir neferdir. Onun hayatı, Nur’un hakikatlerini gönüllere nakşetme ve Kur’an’ın nuruyla aydınlatma gayretiyle örülüdür.

Her adımında samimiyet ve metanetle yürüyen Yakup Cemal Abi, Denizli’de Risale-i Nur hizmetinin köklü bir temsilcisi olarak tanınır. Sade yaşamı, derin maneviyatı ve güçlü iradesiyle, çevresine ışık saçan bir rehber olmuştur. Genç nesillerin imanlarını güçlendirmek, kalplerini Nur’un nuru ile donatmak için yaptığı hizmetler, onun gönül dünyasındaki vefanın ve adanmışlığın en güzel tezahürlerindendir.

Yakup Cemal Abi, sadece bir talebe değil, aynı zamanda iman ve Kur’an hizmetinin Denizli’de büyüyüp güçlenmesine vesile olan kıymetli bir gönül mimarıdır. Onun hayatı, Nur’un yoldaşları için bir ilham kaynağı olmaya devam ediyor.

 

Bediüzzaman Said Nursî Hazretleri’nin kaleminden dökülen iman hakikatleri, Denizli’nin mübarek topraklarında büyük bir özveri ve sabırla çoğaltıldı. Zindanın soğuk duvarları, ne karanlık ne de hapislik, o cefakâr abilerimizin iman nuru karşısında bir engel olabildi. Ellerinde kalem, gönüllerinde sarsılmaz bir inançla, satır satır hakikatleri çoğaltırken, gönüllerde direnişin, sabrın ve sadakatin tohumlarını ektikleri o günler, iman hizmetinin altın sayfalarını oluşturdu. Üstad Hazretleri’nin, “Merak etmeyiniz, kardeşlerim, onurlar parlayacaklar” sözü, tutsak ruhların en büyük tesellisi, yüreklerin en güçlü ilham kaynağı oldu.

Denizli’deki bu fedakar neferler, sadece zindanı direnişle değil; kalemleriyle, yazdıklarıyla, çoğalttıkları eserlerle var ettiler. Her satır, iman bahçesine düşen bir tohum gibi yeşerdi, her sayfa, ümmetin karanlıklarında parlayan bir yıldız oldu. Bu mukaddes mücadele, yalnızca bedenlerin değil, ruhların ve kalplerin zincirlerini de kırdı; yüreklerdeki imanı büyüttü, umutları çoğalttı. Bugün Denizli’de yazılan her eser, geçmişin bu cefakâr abilerinin izlerini taşırken, onların iman ve sabırla yoğrulmuş mirası, bizlere ışık olmaya devam ediyor.

Onların emekleri, fedakarlıkları ve vefaları, Risale-i Nur’un neşri yolunda birer meşale, iman hizmetinde sarsılmaz birer abide olmuştur. Denizli’nin bu evlatları, iman ve hakikat uğruna verdikleri emekle, karanlık zamanlarda dahi nurun sönmeyeceğini tüm dünyaya göstermişlerdir.